Translate

maandag 9 juli 2012

De Artiestenmis

In de St Carolus Borromeus kerkaan het Conscienceplein vonden op zondagmorgen telkens misvieringenplaats die werden opgeluisterd door muzikanten en vocale uitvoerders. Een ervan was aangeboden geweest aan Gia Baldi voor de herdenking van de componist Arthur Verhoeven op 10 augustus 1958

Aaan het orgel werd zij begeleid door Arnold Brand die werken speelde van Flor Alpaerts en Peter Elslander.


Het programma vermeld tevens de zangstukken gezongen door Maria Joos, mezzo-sopraan

Het Artiestenfonds ontstond naar aanleiding van een gemoedelijk onderhoud tussen Marie-Elisabeth Belpaire, de toen 90-jarige mecaenas en haar jongste medewerker Benoit Roose.

Bij het onstaan van het werk werd Koningin Elisabeth, van wie M.E. Belpaire een intieme vriendin was, onmiddellijk de Hoge Beschermvrouwe van het fonds en mocht dit de naam dragen "Stichting Koningin Elisabeth". Juffrouw Belpaire werd Ere-voorzitter en Benoit Roose voorzitter van de nieuwe vereniging

De oorspronkelijke naam was destijds "Artiestenpenning", wat meteen de voornaamste doelstelling van de vereniging aangaf : "penningen" in te zamelen om noodlijdende en/of jonge beginnende kunstenaars te steunen. Tijdens en na de oorlog bestond deze steun voornamelijk uit materiƫle giften als brood, boter en steenkool.

De eerste Artiestenmis ging door op Pinksterzondag 13 juni 1943, in de Antwerpse kunsttempel bij uitstek : de Sint Carolus Borromeuskerk. Van zondag tot zondag steeg het aantal belangstellenden en zo werd de Artiestenmis een groot succes. Dit was vooral te danken aan de toewijding en belangeloze medewerking van talloze kunstenaars, zangers en musici. Koningin Elisabeth hernieuwde haar steun aan dit uitzonderlijk initiatief tijdens haar bezoek aan de Artiestenmis op 1 februari 1948

In 1949 werd de benaming veranderd in "Artiestenfonds", om werkelijk een fonds te worden van waaruit artiesten allerhande een financiƫle steun konden ontvangen. In diezelfde periode zag ook het fonds "Alex De Vries" het levenslicht, met dezelfde intenties. Doorheen de jaren '50 en '60 evolueerde het Artiestenfonds naar een concertvereniging, die jonge kunstenaars de kans gaf om op te treden of werken ten toon te stellen, want er was, en er is nog steeds geen enkel artistiek onderscheid.

Door een overvloed aan concertorganisaties en door de economische recessie werden deze concerten en tentoonstellingen zeldzamer, om dan te stagneren tot enkele per jaar


Zie ook Artiestenfonds

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen